" کسی به قطار ایستاده سنگ نمیزند" ...
انسان از این موهبت برخوردار است که خردمندانه تجارب خویش را بکاود و از آن درس برگیرد، یکی از درسهایی که بنده در این مدت از تعامل اجتماعی یاد گرفتم این است که در بسیاری از موقعیتهای جمعی و گروهی، تا شما گوشهای نشستهاید و کاری به کسی ندارید و بقولی ساکن و منزوی هستید، کمتر در تیررس گیردادنهای دیگران هستید و فوقش به انزوا، محافظهکاری، و ... چندتا از این صفات نه چندان خطرزا! متصف میشوید ولی به محض تکاپو، گویا که هر گونه حرکت شما مبین دستبردن به منافع دیگران است، مورد هجوم دیگرانی قرار میگیرید که پیش از این بسا دوست و رفیق شفیق شما بودهاند، ... این واقعیت بسیاری از موقعیتهای گروهی و جمعی نظیر سازمانها و شرکتها، اجتماعات و... در جامعه ما است که نمایانگر نگر ش عقب مانده و محلی "خیر محدود (limited good)"، نفعگرایی و فردگرایی افراد، عدم روحیه پیشرفت مشترک و همیادگیری و همرشدی و همبالندگی در بین ما است... چنین وضعیتی به شیوهای برهانمند از سوی استاد شهید مطهری در پیوند زیر بیان شده است. از دوست خردمندم جناب مهندس کامران دانشیار به خاطر ارسال این پیوند و دیگر آموزههایش سپاسگزارم.
http://www.night-skin.com/upload/ups/88-11/1352507167.jpg